2000’lerde çocuk olmak…

çocukluk

“Gün Doğmadan” (Before Sunrise), “Gün Batmadan” (Before Sunset) ve “Geceyarısından Önce” (Before Midnight) üçlemesini zevkle izlemiş olanların yine Richard Linklater imzası taşıyan bu filmi heyecanla beklediğini tahmin edebiliyorum. Türkçe’ye “Çocukluk” olarak çevrilen “Boyhood”un, çekimleri 12 yıl sürmüş ve hep aynı oyuncu kadrosuyla çalışılmış. Artık televizyon dizilerinde bile aynı oyuncu kadrosunu bir arada tutmak zorlaşmışken, Linklater’in çabasını azımsamamak lazım sanırım. Çekirdek kadroda aslında sürekli olarak gözümüzün önünde olan Mason Jr. (Ellar Coltrane), ablası Samantha (Lorelei Linklater), anne Olivia (Patricia Arquette) ve baba Mason (Ethan Hawke) var. Son zamanlarda 3 saat süren filmlere iyice alıştığımdan, hele ki 12 yıla yayılan bir hikayeyi anlatmak için 165 dakika harcanmasına şaşırmıyorum. Sıkılmadan da izleniyor doğrusu. Ancak ben yine de izlerken birkaç bölümünü art arda seyrettiğim bir diziymiş gibi hissettiğimi söyleyebilirim. Belki gençliğimde popüler Amerikan dizilerini az seyretmediğimden, ama ondan da öte bazı yerlerde geçişlerin atlaya zıplaya yapılmak zorunda kalınmışlığından diyebilirim. Çoğu yerde “eee anneanne vardı hani, n’oldu ona, ya da diğer adam nereye gitti öyle birdenbire?…” gibi yarım kalmışlıklar söz konusu olsa da filmin ana karakterine odaklanıp ayrıntılara takılmayın demiş yönetmenimiz. Bazen de tam tersine ayrıntılara özen göstererek özellikle senaryoya ustalıkla kondurduğu küçük mesajlarda söylemek istediğini çok da güzel söylüyor, ama biz senaristlikteki başarısını zaten önceki üç filminden çok iyi biliyoruz. Ethan Hawke’ın bu filmde de olması aşinalık düzeyini artırsa da, bu sefer hikayenin merkezinde Ellar Coltrane var, ve de büyürken başından geçenler…

Olivia ailenin yükünü omuzlarına almış, daha iyi bir hayat peşinde çocuklarla oradan oraya savrulurken bazı bazı yaptığı diğer evliliklerin hüsranla sonuçlanması neticesinde acıların kadınına dönüştüğü de oluyor.

çocukluk

Bu arada baba ne yapıyor derseniz, boşandıktan sonra Alaska’ya gidip bir süre orada çalıştıktan sonra Texas’a geri dönüyor ve çocuklarıyla ilgileniyor. Haftasonları geziyorlar, konuşuyorlar, dertleşiyorlar. Olivia bütün zorluklara göğüs gererken, Baba Mason çocuklarla güzel vakit geçirsin, oh ne ala diyebilirsiniz. Demeyin öyle… Açıkçası çocuklarıyla özel hayatlarını konuşan, sosyal medya paylaşımlarına kadar takip eden ve “cool” takılan baba, özellikle de çocukların müzik zevkinin oluşmasına çok etkili.

çocukluk

Filmin temposu ister istemez düştüğünde de Beatles’tan bir Abbey Road klasiği ya da son yıllarda dinledikçe sevdiğimiz Gotye imdada yetişerek, kulağımızın pasını da bir güzel siliveriyor. Bu arada Baba Mason’ın gitarını eline aldığı canlı performansları da hiç fena değil. Kısaca, filmin çekimlerine başlanan 2002’den bu yana, Mason Jr. büyürken dünyada neler değişiyor, hem müziksel hem de politik açıdan neler oluyor diye takip ediyoruz.

çocukluk

Boyhood, katıldığı birçok festivalde büyük ses getirmiş, birkaç dalda Oscar’a aday gösterilmiş ve “Rotten Tomatoes”dan oldukça iyi notlar almış olmasına rağmen, filmin asıl tadı böyle beklentilere girmeden, sıradan bir film olarak seyredince ortaya çıkıyor. Linklater iddialı bir film yapayım derdine girmeden olayları olanca sıradanlığıyla anlatıyor, karakterler de bunu daha doğal hale getiriyor. Sadelikle, keyifle izlemenizi öneririm…

İşte O Film

  • Çocukluk

    Çocukluk

    Aynı oyuncularla 12 yıllık bir sürede çekilen Çocukluk, büyümeyi konu alan benzersiz ve çığır açan bir film deneyimi. Ethan Hawke ve Patricia Arquette, ekranda gözümüzün önünde büyüyüşüne tanıklık ettiğimiz Mason’ın (Ellar Coltrane) anne ve babasını canlandırıyor. Detaylar

Yazar

Evinç Doğan (@evinc-dogan)

Belgrad'da yaşıyor, Balkanlar'dan bildiriyor. Fotoğrafçı, gezgin, kahve tiryakisi, sinefil, göçmen ve göçebe... Okur, yazar, gezer, tozar...

YORUMLAR

  1. Serenay (@serenay)

    Ethan Hawke baba rolüyle filmin en iyi yanıydı. Gerçekten de doğal ve sakin bir havası da var filmin bütününün.

    1