Kimsenin İran kedilerinden haberi yok

Kimsenin-İran-Kedilerinden-Haberi-Yok

Sarhoş Atlar Zamanı‘ ve ‘Kaplumbağalar da Uçar‘ filmlerinin yönetmeni Bahman Ghobadi serimden bir film daha. Çok sevdiğim “müzik-sinema ve sosyoloji” üçlemesi. Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok filminin afişine bakıp pas geçebiliyorsan eğer, kesinlikle biz ayrı dünyaların insanlarıyız :)

Kimsenin-İran-Kedilerinden-Haberi-Yok

Ghobadi’nin stili, bu filmde de diğerlerinde olduğu gibi, doğal saf bir belgesel tadında. 2009 yapımı filmin, 17 günde ve izinsiz çekildiğine dair söylentiler de var. Ama basbayağı dünya çapında ödül zengini kendisi.

Film, Tahran’da müzik yapma aşkıyla yanıp tutuşan gençlerin, taviz vermedikleri bu yolda tüm yasaklara karşı sergiledikleri duruşun resmi. İran’daki toplumsal inançlara göre müzik, zevk ve mutluluk uyandırdığı için günah kabul edilerek yasaklanmış. Kadın sesi de insanı duygulandırdığı için duble yasağa maruz kalmış. Bir çok müzisyen tutuklanarak hapse atılmış. Bu film, müzik aşkının ne kadar güçlü olduğunun ve hayatın sökülüp atılamaz parçası olduğunun kanıtı. Sanatın önünde kimse duramaz, faşizm bile. Sanat, insanlık varoldukça varolacak bir iletişim dili. Hatta insanlar sorunlarını günlük lisanlarıyla ne kadar anlatamaz hale gelirse, bir o kadar güçlenir sanatlarının dili. Bu yasaklı ortamda, toplumsal değerleri sorgulayan, politik içerikli müziklerle uğraşan genç müzisyenlerin mekanı da, hayvanlarla dolu ahırlar, boş inşaatlar veya mahzen gibi bodrumlar olmuş. Benim kulağıma güzel, hayvanlaraysa işkence gibi gelen metal müziğin süt verimini azalttığından şikayetçi olan çiftçilere rağmen :)

Kimsenin-Iran-Kedilerinden-Haberi-Yok

Soundtrackler, filmde oynayan müzisyenlerin bizzat kendilerine ait ve çok başarılı. Onları arşivlemek isteyeceksiniz. Benim favorim ‘Rana Farhan-Drunk With Love’. Take it easy Hospital’dan ‘Human Jungle’ ve ‘Me and You’ da diğerleri. Müzik keşfi için, gizli saklı hint kumaşı niteliğinde bu film. Duygusal olup olmamanız sonucu değiştirmez, onu ağlamadan ve gülmeden izlemeniz zor. Topluma neler olduğunu müzikle sorgulayan gençler onlar. Seyahat özgürlüğüne, evde köpek beslemeye, müzik yapmaya, kadın ve erkeğin toplumda yanyana duruşuna getirilen yasaklarla birlikte, tüm diğer şeyleri sorgulayan gençler.

Kimsenin-İran-Kedilerinden-Haberi-Yok

Nader’le tanışmak için dahi izlenir bu film, hayatımızda ‘imkansız’ kelimesini iplemeyen, böyle deli fişek bir arkadaşımız olmalı. Evinde yüzlerce dvd ve alkolle yakalandıktan sonra verdiği savunmayı kesinlikle görmelisiniz.

Bizim ülkemizdeki müziğe gelince; hala aşka daha meyilli cümleler kurabildiğimize göre tam anlamıyla köşeye mi sıkışmadık nedir. Konumuz sansür efendim, iyi seyirler.

İşte O Film

  • Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok

    Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok

    Tahran'da indie rock müziği ile uğraşan Negar ve Ashkan, Londra'da bir konser vereceklerdir. Bunun için bir an önce gruba yeni bir eleman bulup eksiklerini tamamlamaları gerekmektedir. Oysa genç müzisyenleri bekleyen çok daha büyük bir problem vardır: Vize... Negar ve Ashkan ülkeden yasal olarak çıkabilmelerinin neredeyse imkansız olduğu bir durumla yüz yüze kalırlar. Pasaport alabilmenin tek yolu karaborsanın içine dalmaktır. Detaylar

Yazar

Arzu (@arzu)

Güzel film, sinemanın peşinde koşmayanlardan kendini gizler. (Tarkovski)

YORUMLAR

  1. Arzu (@arzu)

    Antalya Film Festivali ‘Ulusal Belgesel’ yarışmasını topyekün kaldırmış.150 sinemacı bu uygulamadan vazgeçilinceye kadar festivale katılmama kararı almışlar.Kamusal kaynaklarla gerçekleştirilen festivaller bundan böyle yasaklarla mı anılacak?

    1