Her yerin yabancısıyım

           ”Yok sayılanlardan bahsetmenin zamanıdır, hata yapanlardan konuşmanın vaktidir, var olmayanları sormak önemlidir ki onlar demokrasiden yoksun yaşadılar. Demokrasi tecavüze uğruyor! Acil demokrasi! ”

Bir Tony Gatlif bestesi olan bu ‘Manifesto’ isimli şiirsel şarkı eşliğinde görüntüye giren 2 çıplak beden..

               Exils, yani Sürgündekiler ; kimliklerini arayan iki Parisli gencin, Tony Gatlif’in yönetmenlik başarısıyla şiirselleştirilmiş olan hikayelerini anlatıyor.. Görünürdeki ana mevzu ,  Zano ve Naima’nın Fransa’yı boydan boya geçip, İspanya yoluyla Cezayir’e gidişleri ve Zano’nun köklerini arayışları. Dikkatli bakılmadığında gözle görmenin mümkün olmayacağı bir sürü detayın eşliğinde..

İlginç mekanlar, sıradışı danslar, meyve bahçesi sahnesi, zikir töreni, tümüyle başka türlü bir film..

Ve tüm bu farklılıkları çok iyi bağlayan bir senaryo.

Tensel tutkuların baştan çıkarıcılığı, dinmeyen bir ruhsal arayış hali.. Zano için kökünü bulmanın sevinci olan şeyin ve öze dönmek denilen şeyin, Naima için geçmişinden kaçışa dönüşüp -her yerin yabancısı kalacağını fark ettirdiğindeki gözyaşları…

Yolda olmanın, yol almanın, ama varamamanın öyküsü olan Exils, gönlümün ödüllerini topladığı kadar, 2004 yılında Cannes‘da en iyi yönetmen ödülüne layık görüldü.

Benim dinim müzik‘ diyen Zano’nun, mezarı başında büyükbabasını anma şekli de, (tıpkı Tony Gatlif’in diğer filmi Gadjo Dilo’daki gibi) filmin en unutulmaz sahnelerindendi. 

 

Bu film sakin kafayla, detayları gözden kaçırmayacak bi dikkatle, ve mest eden müziklerin de akışına katılarak tüketilmezse, çok şey atlanıp sıradanlaştırılabilir.. Benim için; düşündükçe içerilerimde bi yerlerde hala büyümeye devam eden filmlerdendir..  Tony Gatlif Exils hakkında, “Bu film bir fikirden değil, kendi yaralarıma bakma arzumdan doğdu.” demiş. Duyguların bu kadar iyi verilebilmiş olmasının izahı gibi.

 

Yazar

Arzu (@arzu)

Güzel film, sinemanın peşinde koşmayanlardan kendini gizler. (Tarkovski)

YORUMLAR

  1. İnci (@inci-ozturk)

    “Yolda olmanın, yol almanın, ama varamamanın öyküsü…” çok etkileyici.. Blogun tamamı davetkar.. Mutlaka izleyeceğim.. @arzu

    3
    • Arzu (@arzu)

      @inci-ozturk bu cümle tümüyle Naima, onu çok yakın hissettim kendime. Filmin unutamadığım diyalogları var, yazıp tüm büyüsünü bozmak istemedim.

      2
    • İnci (@inci-ozturk)

      İyi yaptın..:) @arzu

      1