insan aşktan sadece filmlerde ölür

             Cherbourg Şemsiyeleri , 1964 yılı Fransız-Alman ortak yapımı bir müzikal. Yönetmeni Jaques Demy bu filmi yaparken kendisinden yarım yüzyıl sonraki filmlere, La la land’e ilham vereceğini bilemezdi tabi ama Cannes’da en iyi film ödülünün sahibi ilk müzikal olmuş.

           Onun diğer müzikallerden ciddi bir farkı var, bunu ilk yarım saatinde tatlı tatlı kavrıyorsunuz. 1,5 saat boyunca aynı müziği dinlettirmekle kalmıyor, film bittikten sonra da dilinize dolanıp mırıldatmaya devam ettiriyor. Enfes müziği Michel Legrand’a ait:  I’ll wait for you.

         Ve diğer müzikallerdeki gibi oyunculara dans ettirmek yerine, gündelik diyaloglarını ritme uydurmak, bu filmin seyircisini sıkıca tutma sebebi olmuş olabilir. Çünkü genel seyirci yorumu; başladıktan sonra filmin yarıda bırakılamaması, akıp gitmesi üzerine… Ben de oyuncuların naif dudak hareketlerine mühürlenip kala kaldım. Müzikallere önyargılıysanız bir de onu denemelisiniz :)

           Diyaloglar müziğe çok güzel uyumlanmış, duygular oyuncuların başarısıyla apaçık ortadalar. Catherine Deneuve‘un (yüzüne henüz hüzün düşmemiş yıllarındaki) güzelliği, renk cümbüşü bir şemsiye dükkanı, janjanlı odalar içerisinde gerçekçi bir aşk hikayesi yapmakla, romantik filmleri kara mizaha dökmek arasında götürüp getiriyor insanı. 

 

-Genevieve: Onsuz yaşayamam, ölürüm.

-Annesi : Aşktan yalnız sinemada ölünür.

 
 

 

 

Yazar

Arzu (@arzu)

Güzel film, sinemanın peşinde koşmayanlardan kendini gizler. (Tarkovski)

YORUMLAR

  1. sakin (@sakin)

    yine de canı çok yanar…çeken bilir…